Skip to main content
Orthopedie

Elleboogoperaties

De elleboog is een complex gewricht dat een belangrijke rol speelt bij vrijwel alle bewegingen en functies van de arm en hand. Het gewricht wordt gevormd door drie botten: het opperarmbeen (humerus), het spaakbeen (radius) en de ellepijp (ulna).

Samen vormen deze botten meerdere gewrichtsverbindingen die het mogelijk maken om de arm te buigen en strekken. Daarnaast zorgen de verbindingen tussen het spaakbeen en de ellepijp ervoor dat de onderarm kan draaien, bijvoorbeeld wanneer u de handpalm naar boven of naar beneden draait.

De stabiliteit en functie van de elleboog zijn afhankelijk van een nauwkeurige samenwerking tussen botten, gewrichtskraakbeen, gewrichtsbanden, spieren en pezen. Ook lopen rondom de elleboog belangrijke zenuwen, waaronder de ulnaire zenuw, die achter de binnenzijde van de elleboog loopt.

Elleboogklachten kunnen ontstaan door overbelasting, een ongeval of sportblessure, slijtage, instabiliteit of irritatie van pezen of zenuwen. Bekende voorbeelden zijn een tenniselleboog, golferselleboog, artrose, zenuwbeknelling en letsel van de gewrichtsbanden.

De klachten kunnen bestaan uit pijn, stijfheid, krachtsverlies, tintelingen of een beperking van de beweeglijkheid. Hierdoor kunnen dagelijkse handelingen, werk en sport moeilijker worden.

Welke behandeling het meest geschikt is, hangt af van de oorzaak en ernst van de klachten. Veel elleboogaandoeningen kunnen zonder operatie worden behandeld. Wanneer niet-operatieve behandeling onvoldoende helpt of wanneer er sprake is van een letsel of aandoening waarvoor chirurgie de meest passende behandeling is, kan een operatie worden overwogen.

Afspraak maken
  • Snelle toegang, minimale wachttijd
  • Zorg vergoed via uw verzekering
Laden…
Orthopedie

Elleboogoperaties

Laden…
  • Snelle toegang, minimale wachttijd
  • Zorg vergoed via uw verzekering

De elleboog is een complex gewricht dat een belangrijke rol speelt bij vrijwel alle bewegingen en functies van de arm en hand. Het gewricht wordt gevormd door drie botten: het opperarmbeen (humerus), het spaakbeen (radius) en de ellepijp (ulna).

Samen vormen deze botten meerdere gewrichtsverbindingen die het mogelijk maken om de arm te buigen en strekken. Daarnaast zorgen de verbindingen tussen het spaakbeen en de ellepijp ervoor dat de onderarm kan draaien, bijvoorbeeld wanneer u de handpalm naar boven of naar beneden draait.

De stabiliteit en functie van de elleboog zijn afhankelijk van een nauwkeurige samenwerking tussen botten, gewrichtskraakbeen, gewrichtsbanden, spieren en pezen. Ook lopen rondom de elleboog belangrijke zenuwen, waaronder de ulnaire zenuw, die achter de binnenzijde van de elleboog loopt.

Elleboogklachten kunnen ontstaan door overbelasting, een ongeval of sportblessure, slijtage, instabiliteit of irritatie van pezen of zenuwen. Bekende voorbeelden zijn een tenniselleboog, golferselleboog, artrose, zenuwbeknelling en letsel van de gewrichtsbanden.

De klachten kunnen bestaan uit pijn, stijfheid, krachtsverlies, tintelingen of een beperking van de beweeglijkheid. Hierdoor kunnen dagelijkse handelingen, werk en sport moeilijker worden.

Welke behandeling het meest geschikt is, hangt af van de oorzaak en ernst van de klachten. Veel elleboogaandoeningen kunnen zonder operatie worden behandeld. Wanneer niet-operatieve behandeling onvoldoende helpt of wanneer er sprake is van een letsel of aandoening waarvoor chirurgie de meest passende behandeling is, kan een operatie worden overwogen.

Afspraak maken

Onderzoek en diagnose

Tijdens het eerste consult bespreekt de orthopedisch chirurg uw klachten, hoe deze zijn ontstaan en welke invloed ze hebben op uw dagelijkse activiteiten, werk en sport. Ook worden eventuele eerdere blessures, operaties en andere relevante aandoeningen besproken.

Vervolgens wordt de elleboog lichamelijk onderzocht. Hierbij wordt onder andere gekeken naar:

  • de plaats van de pijn;
  • de beweeglijkheid van de elleboog en onderarm;
  • de kracht van spieren en pezen;
  • de stabiliteit van het gewricht;
  • eventuele zwelling of drukpijn;
  • de functie van de zenuwen rondom de elleboog.

Afhankelijk van de klachten kan aanvullend onderzoek nodig zijn.

Een röntgenfoto kan informatie geven over de botten, artrose, verkalkingen en bepaalde gevolgen van een eerder letsel. Met echografie kunnen onder andere pezen en andere oppervlakkig gelegen structuren worden beoordeeld. Een MRI-scan kan worden aangevraagd wanneer gedetailleerder onderzoek van bijvoorbeeld pezen, gewrichtsbanden, kraakbeen of andere structuren nodig is.

Niet bij iedere elleboogklacht is beeldvormend onderzoek noodzakelijk. De keuze voor aanvullend onderzoek wordt afgestemd op uw klachten en de bevindingen bij lichamelijk onderzoek.

Oorzaken

Elleboogklachten kunnen verschillende oorzaken hebben. Soms ontstaan ze plotseling na een ongeval, terwijl andere klachten zich geleidelijk ontwikkelen.

Veelvoorkomende oorzaken zijn:

  • overbelasting van spieren en pezen;
  • herhaalde bewegingen tijdens werk of sport;
  • een val, ongeval of sportblessure;
  • beschadiging van een pees;
  • letsel van de gewrichtsbanden en instabiliteit;
  • zenuwbeknelling, zoals het cubitaal tunnelsyndroom;
  • slijtage van het gewricht (artrose);
  • stijfheid na een letsel of operatie.

De plaats en het karakter van de pijn geven vaak al belangrijke aanwijzingen over de mogelijke oorzaak.

Symptomen

De klachten verschillen afhankelijk van de onderliggende aandoening.

Veelvoorkomende symptomen zijn:

  • pijn aan de binnen- of buitenzijde van de elleboog;
  • pijn aan de voor- of achterzijde van het gewricht;
  • pijn bij tillen, grijpen of kracht zetten;
  • krachtsverlies van arm of hand;
  • stijfheid of een beperkte beweeglijkheid;
  • zwelling;
  • een klikkend of blokkerend gevoel;
  • een gevoel van instabiliteit;
  • tintelingen of een doof gevoel in de hand of vingers.

Tintelingen en gevoelsstoornissen kunnen wijzen op betrokkenheid van een zenuw. Bij het cubitaal tunnelsyndroom betreft dit bijvoorbeeld vaak de pink en een deel van de ringvinger.

Behandeling

De behandeling is afhankelijk van de oorzaak, duur en ernst van de klachten en van de belasting die u in het dagelijks leven van uw arm vraagt.

Veel elleboogklachten kunnen zonder operatie worden behandeld. Afhankelijk van de diagnose kan de behandeling bestaan uit:

  • tijdelijk aanpassen van belastende activiteiten;
  • geleidelijke opbouw van de belasting;
  • fysiotherapie of gerichte oefentherapie;
  • pijnstillende of ontstekingsremmende medicatie wanneer dit nodig en medisch verantwoord is;
  • een brace of andere ondersteuning bij specifieke aandoeningen;
  • in geselecteerde gevallen een injectie.

Volledige rust is bij veel aandoeningen niet noodzakelijk en kan soms zelfs ongunstig zijn voor het herstel. Het doel is meestal om de belasting tijdelijk aan te passen en daarna de kracht en functie van de arm gecontroleerd weer op te bouwen.

Operatieve behandeling

Wanneer niet-operatieve behandeling onvoldoende resultaat geeft of wanneer er sprake is van een aandoening waarvoor een operatie is aangewezen, kan een operatieve behandeling worden besproken.

Afhankelijk van de diagnose kan een operatie bijvoorbeeld gericht zijn op:

  • het vrijleggen van een beknelde zenuw bij een cubitaal tunnelsyndroom;
  • het herstellen van een afgescheurde pees, zoals een distale bicepspeesruptuur;
  • het herstellen of reconstrueren van beschadigde gewrichtsbanden bij instabiliteit;
  • het verwijderen van losse bot- of kraakbeenfragmenten;
  • het behandelen van bepaalde vormen van stijfheid of artrose;
  • in geselecteerde gevallen het operatief behandelen van langdurige peesklachten, zoals een tennis- of golferselleboog.

Niet iedere afwijking die op een röntgenfoto, echo of MRI zichtbaar is, hoeft te worden behandeld. De beslissing om te opereren wordt gebaseerd op de combinatie van uw klachten, het lichamelijk onderzoek, eventuele beeldvorming en uw persoonlijke situatie en doelen.

De orthopedisch chirurg bespreekt met u welke behandelmogelijkheden er zijn en wat u daarvan kunt verwachten.

Vergoeding

Met een verwijzing van uw huisarts of medisch specialist valt het consult en een medisch geïndiceerde behandeling in veel gevallen onder de basisverzekering.

Bij verzekerde zorg bij Bento Surgical betaalt u geen eigen bijdrage. Wanneer uw zorgverzekeraar een deel van onze zorgnota niet vergoedt, wordt dit niet-vergoede deel door Bento Surgical kwijtgescholden.

Wel blijft het wettelijk verplichte eigen risico voor uw eigen rekening. In 2026 bedraagt dit €385 per jaar. Heeft u gekozen voor een vrijwillig hoger eigen risico, dan kan ook dit van toepassing zijn.

Fysiotherapie valt niet in alle situaties onder de basisverzekering. De vergoeding hiervan is afhankelijk van onder andere de indicatie en uw aanvullende verzekering.

Voor vragen over de vergoeding of afhandeling van uw zorgnota kunt u contact opnemen met Bento Surgical.

Op de vergoeding pagina vindt u tevens meer informatie.

Voorgestelde zoekopdrachten